Europako Batzordeko Joint Research Centrek (JRC) "Addressing poverty in the EU" txostena argitaratu du, pobreziaren aurkako Europako lehen estrategiaren diseinua babesteko ebidentzia zientifikoak eta praktikoak laburbiltzen dituen diziplina anitzeko azterketa. Dokumentuak pobreziaren prebentzioari lehentasuna ematea eta pobrezia belaunaldien artean transmititzea amaitzea proposatzen du.
Txostenaren abiapuntua pobreziaren definizio eguneratua da: gabezia materiala ez ezik, botererik, duintasunik, itxaropenik eta askatasunik eza ere bada. Europako testuinguruan, pobrezia "lurralde-poltsetan", diskriminatutako taldeetan eta metatutako zaurgarritasun-historialak dituzten familietan kontzentratzen da. Kausak eta ondorioak espiral batean berrelikatzen dira, eta espiral hori, esku-hartzerik gabe, belaunaldiz belaunaldi betikotzen da.
Pobreziari aurre egiteko, JRCk azpimarratu du prebentzio-neurriak eraginkorragoak direla eta ez direla erremedioak bezain garestiak. Horregatik, etorkizuneko ikuspegiarekin bideratu beharko litzateke estrategia, lehentasuna emanez haurrei eta gazteei laguntzeari, gizarte osoari mesede egiten dion inbertsio gisa. Haurrak babesteak haien familiak indartzea ere badakar: desabantailen belaunaldien arteko transmisioa hausteak familia-ingurune osoan jardutea eskatzen du.
Gainera, txostenak dio hezkuntza dela bizi-aukerak hobetzeko faktorerik erabakigarriena, baina ohartarazi du hezkuntza-sistemak desberdintasunak sor ditzakeela, murriztu beharrean. Horregatik, haurtzarotik kalitatezko hezkuntzarako sarbidea bermatzea, eskolan ongizate sozioemozionala babestea eta familien inplikazioa indartzea proposatzen du.
Enpleguari dagokionez, adierazi du lanak ez duela beti pobreziatik ateratzen. Izan ere, lan-pobrezia, prekarietatea eta ekonomia informala EBn hedatutako fenomenoak dira, eta ondo diseinatutako eta ebaluatutako lan-merkatuko politika aktiboak eskatzen dituzte.
Bestalde, gutxieneko errentaren sistemek, estatu kide guztietan egon arren, estaldura eta zenbateko gabeziak dituzte, muturreko pobrezian dauden etxeen % 50ek baino gutxiagok jasotzen baitituzte herrialde askotan. Laguntza ekonomiko horiek, beharrezkoak izan arren, ez dira nahikoak laguntza-zerbitzu pertsonalizaturik gabe. Txostenak babes integraleko esparruak defendatzen ditu, pertsonak aktiboki inplikatuko dituen ikuspegi dimentsioaniztunean eta laguntzakoan oinarrituta.
Azkenik, lurralde-dimentsioa funtsezkoa dela nabarmendu du: pobrezia-kontzentrazio handia duten eremuek estrategia espezifikoak behar dituzte, enplegua sortzea, gizarte-zerbitzuak indartzea eta hezkuntza-hobekuntza uztartzen dituztenak.
Informazio gehiago nahi izanez gero, Laura G. Cassioren "Addressing poverty in the EU – Insights from science and practice for an Anti-poverty Strategy" txostenera jo dezakezu, Europako Batzordearen Joint Research Centre-erako egina, 2026an argitaratua.

